Kredyt we Frankach – pozew zbiorowy

TAGI: POLISOLOKATY POZEW, KREDYT WE FRANKACH POZEW.

Dla wielu osób, które zawarły umowę z dużą instytucją jaką niewątpliwie jest bank, skierowanie sprawy do sądu na skutek złożenia tzw. pozwu grupowego, wydaje się jedynie słusznym, a przede wszystkim jedynie skutecznym, środkiem zwalczania wielkich instytucji finansowych, które w rażący sposób wykorzystują zaufanie i dobrą wolę swoich klientów, czego przykładem może być kredyt hipoteczny we frankach szwajcarskich, narażających ich tym samym na znaczne straty majątkowe. Rozwiązanie takie, jak pozew grupowy jest atrakcyjne nie tylko z punktu widzenia kosztów, jakie należy ponieść kierując sprawę do sądu, gdyż w przypadku pozwu grupowego są one niższe niż w przypadku skierowania sprawy z powództwa indywidualnego, lecz również panuje przeświadczenie, że większa liczba osób może więcej osiągnąć czy zdziałać, zatem jest to na pewno lepsza droga. Niestety nic bardziej mylnego, gdyż przypatrując się procesom sądowym, które zostały zainicjowane pozwami grupowymi, z łatwością można zauważyć, że sprawy te nie tylko ciągną się latami, ale również ich finał bywa wręcz zaskakujący.

Potwierdzeniem powyższego jest niedawny wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt: II CSK 768/14, który wzbudził nie mało emocji i można powiedzieć, że w pewien sposób zachwiał istotą pozwów grupowych. Otóż, w grudniu 2010 r., ponad 1200 klientów mBanku złożyło pozew grupowy w którym zarzucono bankowi bezpodstawne podwyższanie oprocentowania kredytów. Owa „bezpodstawność” wynikała z faktu, iż zawarty w umowie o udzielenie kredytu zapis zezwalający na takie praktyki po stronie banku, w istotny sposób naruszał interesy konsumentów, a zatem, zgodnie z obowiązującymi przepisami, nie może zostać on uznany za skutecznie obowiązujący. Po dwóch i pół roku od złożenia pozwu, w przedmiotowej sprawie najpierw wyrok wydał sąd okręgowy, który uznał za zasadne roszczenia zawarte w pozwie, wydane zatem orzeczenie było korzystne dla powodów. Od wydanego wyroku apelację złożył jednak bank, sprawa ponownie zatem trafiła na wokandę sądową. Po blisko roku od złożenia apelacji, sąd apelacyjny wydał drugi wyrok w sprawie, podtrzymując orzeczenie wydane przez sąd okręgowy. Wydawać by się mogło, że sprawa w tym momencie powinna się już zakończyć, gdyż obowiązujący system prawny przewiduje postępowanie dwuinstancyjne, bank jednakże zdecydował się wnieść nadzwyczajny środek odwoławczy, jakim jest skarga kasacyjna, która została uwzględniona przez Sąd Najwyższy. W przedmiotowym wyroku z dnia 14 maja 2015 r., Sąd Najwyższy uznał za zasadne argumenty przedstawione przez pełnomocnika strony pozwanej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi niższego rzędu. Efekt jest taki, że po ponad czterech latach postępowań sądowych, sprawa pozwu odnośnie zmian warunków kredytu może ponownie trafić przed sąd pierwszej instancji, a na prawomocny wyrok przyjdzie powodom poczekać kolejnych kilka lat.

Długość toczącego się postępowania to jednak tylko jedna, negatywna, strona medalu przytoczonej sprawy. Druga, nie mniej optymistyczna, to tezy i stwierdzenia jakie Sąd Najwyższy zawarł w ustnym uzasadnieniu rozstrzygnięcia o przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Otóż, zdaniem Sądu Najwyższego, w powództwach z pozwu grupowego to po stronie powodowej istnieje obowiązek ustalenia wysokości powstałej szkody, a także to strona powodowa jest zobligowana do udowodnienia naruszenia obowiązków istniejących po stronie banku. Ni mniej ni więcej oznacza to, że Sąd Najwyższy najwyraźniej uważa, że samo naruszenie przepisów dotyczących ochrony konsumentów to za mało, aby na tej podstawie opierać roszczenie w pozwie grupowym i skutecznie dochodzić bezskuteczności poszczególnych zapisów umowy. W tej sytuacji konsumenci poszukujący ochrony prawnej i występujący z pozwem zbiorowym zostali dodatkowo obarczeni wyższymi wymogami dowodowymi w postępowaniu sądowym, niż konsumenci występujący z pozwem indywidualnym, ciężko zatem uznać, ze droga procesu grupowego jest łatwiejsza. W przedmiotowym wyroku najwyraźniej Sąd Najwyższy pragnie wyważyć interesy przedsiębiorcy i konsumenta, z ostatecznymi wnioskami przyjdzie jednak poczekać do opublikowania pisemnego uzasadnienia wskazanego orzeczenia.

Z kolei zupełnie odmiennie kształtuje się sytuacja procesowa osób, które zdecydowały się wystąpić nie z pozwem grupowym odnośnie zmian warunków kredytu, a indywidualnym. Dla wielu klientów mBanku, którzy obrali drogę postępowania tradycyjnego- indywidualnego, uzyskanie prawomocnego wyroku, w analogicznych sprawach, zajęło około dwóch lat i w wielu przypadkach już dawno te postępowania się zakończyły. W sprawach tych sądy orzekające po wniesieniu pozwu indywidulanego jednoznacznie stwierdzały, iż klauzule umożliwiające mBankowi zmianę oprocentowania udzielonego kredytu, rażąco naruszają interesy konsumenta i są skonstruowane sprzecznie z dobrymi obyczajami, a zatem zostały uznane za niedozwolone w myśl przepisu art. 3851 § 1 Kodeksu cywilnego i na tej podstawie stwierdzono, że są niedozwolone wobec klientów banku. Oczywiście, zdaniem sądów, które rozpoznawały wskazane sprawy, zmiana oprocentowania zawartej umowy kredytowej jest dozwolona, jednakże nie może być dokonywana przez bank w sposób uznaniowy, lecz musi wynikać z czynników obiektywnych, które umożliwią konsumentowi kontrolę zasadności zmiany oprocentowania, aby konsument nie był „zaskakiwany” przez bank szybko zmieniającym się oprocentowaniem. Podobnie do zaprezentowanego stanowiska przedstawia się orzecznictwo europejskie uznając, że możliwość zmiany oprocentowania kredytu przez bank jest zasadne jedynie wskutek zmiany czynników obiektywnych, np. zmiany rynkowych stóp procentowych, w przeciwnym wypadku takie działanie banku będzie zawsze bezskuteczne wobec konsumenta.

Warto w tym miejscu również wskazać, iż przepisy dotyczące niedozwolonych klauzul umownych na podstawie których konsument może domagać się uznania danego zapisu za bezskuteczny, zostały wprowadzone do obowiązującego porządku prawnego na skutek implementacji dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich. Zgodnie ze wskazaną Dyrektywą, dostawca usług finansowych może zastrzec dla siebie prawo zmiany stopy procentowej w umowie zawartej z konsumentem, ale tylko w przypadku zmiany stopy rynku finansowego na który dostawca nie ma wpływu. Co prawda w przepisach Kodeksu cywilnego wskazane zasada nie została wprost wyartykułowana, jednakże ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego w tym zakresie potwierdza, iż zmiana stopy procentowej przez bank wymaga precyzyjnego, jednoznacznego i zrozumiałego określenia tych warunków w umowie. Ponadto, wielokrotnie we wskazanej kwestii wypowiadał się również Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, który również uznał za niedozwolone i sprzeczne z dobrymi obyczajami zabiegi stosowane przez banki polegające na zmianie oprocentowania udzielonych kredytów we frankach szwajcarskich lub innych walutach bez wskazania jasnych i uzasadniających takie praktyki kryteriów.

Analizując powyższe z łatwością można dojść do wniosku, że konsumentom występującym z powództwem indywidualnym odnośnie zmian warunków kredytu znacznie szybciej udaje się zakończyć postępowanie sądowe, a co najważniejsze, z dużo większą skutecznością. Na podstawie korzystnego wyroku sądowego konsumenci ci uzyskali zwrot nadpłaconych pieniędzy z tytułu spłaty kredytu, natomiast analogicznym postępowaniom z pozwu grupowego daleko jeszcze do pozytywnego zakończenia.

Kancelaria Adwokacka Adwokat Jacek Sosnowski -skutecznie pomagamy w sprawach dotyczących polisolokat oraz spraw przeciwko bankom dotyczącym kredytów we frankach.

1 Comment

  1. Robert Maj napisał(a):

    Pozew zbiorowy i cała ustawa tego dotycząca to gniot. Co drugi dzień zapada jakiś wyrok który ewidentnie świadczy o tym, że to nie ma żadnego sensu – TYLKO POZWY INDYWIDUALNE! dziś się o tym przekonało 3500 klientów banku millenium http://samcik.blox.pl/2015/05/To-kolejny-gwozdz-do-trumny-frankowiczow-Dlaczego.html

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *