Jedną z najbardziej drażliwych kwestii podczas rozwodu są właśnie alimenty na dziecko. W przypadku, gdy rodzice są mocno skonfliktowani osiągnięcie porozumienia co do wysokości świadczenia alimentacyjnego jest bardzo trudne, a czasem wręcz niemożliwe, dlatego o wysokości alimentów finalnie zadecyduje sąd. Kwota zasądzona przez sąd tytułem alimentów wcale więc nie musi odpowiadać wyliczeniom dokonanym w tym względzie przez jednego, bądź przez drugiego rodzica, jednakże im wyliczenia będą bardziej dokładne tym istnieje większa szansa na ich uwzględnienie.

Alimenty są świadczeniem, które mają na celu dostarczenie uprawnionemu, czyli dziecku, środków utrzymania, a także środków wychowania i wykształcenia. Rodzice są więc ustawowo zobowiązani do świadczenia alimentacyjnego na rzecz dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Zakres obowiązku alimentacyjnego, a więc wysokość alimentów, zależy zaś od usprawiedliwionych potrzeb dziecka, a także od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Ustawodawca nie zdefiniował jednakże co należy rozumieć przez termin „usprawiedliwione potrzeby”, gdyż zależą one od indywidualnych okoliczności, a więc w każdym przypadku inaczej te potrzeby będą się kształtować.

W doktrynie podkreśla się natomiast, że przy ocenie jakie potrzeby należy uznać za usprawiedliwione, uwzględnić powinno się realne możliwości zaspokojenia przez uprawnionego jego własnych potrzeb tak materialnych, jak i niematerialnych, na poziomie przeciętnej stopy życiowej obywateli danego społeczeństwa. Są to zatem nie tylko potrzeby niezbędne do zaspokojenia podstawowych potrzeby bytowych, których niezaspokojenie zagraża życiu człowieka, lecz także potrzeby psychiczne i duchowe, w tym potrzeba zaspokajania własnych zainteresowań i uzdolnień człowieka adekwatnie do jego możliwości psychofizycznych i intelektualnych. Szacując więc wysokość alimentów na dziecko wziąć pod uwagę należy nie tylko miesięczny kosz jego utrzymania, a więc kwotę przeznaczaną na wyżywienie, opiekę medyczną, mieszkanie czy naukę, lecz również uwzględnić należy sumę przeznaczaną na rozrywkę oraz wypoczynek.

Przeczytaj także:

Kiedy można ubiegać się o podwyższenie alimentów?

Żeby więc jak najściślej określić sumę alimentów, najprościej jest spisać wszystkie miesięczne oraz sezonowe wydatki, a następnie wyciągnąć z nich średnią. I tak, część wydatków jest stała i są one pokrywane co miesiąc, a więc np. wyżywienie, opłaty za mieszkanie, rachunek za telefon dziecka, czy wydatki związane z edukacją dziecka, niektóre jednakże wydatki, jak np. wyprawka szkolna, letni wypoczynek, czy zakup nowych sezonowych ciuchów dla dziecka, nie są ponoszone przez rodziców co miesiąc, lecz ich koszt również winien zostać uwzględniony w alimentach.

Z uwagi, iż alimenty są świadczeniem przekazywanym co miesiąc, w stałej wysokości, żeby prawidłowo określić ich wysokość należy do stałych miesięcznych kosztów dodać zsumowane sezonowe wydatki, a następnie podzielić je przez 12 miesięcy i wówczas otrzymamy średni miesięczny koszt utrzymania dziecka, jeśli więc np. wyprawka szkolna dziecka to koszt w wysokości 1 200 zł, to przy założeniu, iż każdy z rodziców ponosi koszty utrzymania dziecka w połowie, to miesięczne alimenty powinny być o 50 zł wyższe właśnie z uwagi na ten jednorazowy wydatek, gdyż 600 zł podzielone na 12 miesięcy daje miesięcznie 50 zł.

Występując o świadczenie alimentacyjne pamiętać ponadto należy, iż roszczenie to może być uwzględnione tylko w takim zakresie, w jakim jest usprawiedliwione bieżącymi lub niezaspokojonymi potrzebami uprawnionego, lecz jest ono również ograniczone możliwościami majątkowymi i zarobkami zobowiązanego. Zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego oznaczają natomiast status materialny, realny do osiągnięcia przy dołożeniu przez zobowiązanego należytej staranności z wykorzystaniem posiadanej wiedzy i umiejętności oraz zasobów majątkowych.

Przez wskazane określenie rozumieć należy więc nie tylko zarobki i dochody rzeczywiście uzyskiwane, lecz te zarobki i dochody, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności i przestrzeganiu zasad prawidłowej gospodarki oraz stosownie do swoich sił umysłowych i fizycznych. Ocena możliwości zarobkowych, nie może się natomiast wyrażać w wymaganiu podjęcia działalności zarobkowej ponad możliwości fizyczne i zdrowotne, bądź z uszczerbkiem dla zdrowia zobowiązanego. Przy ocenie zakresu obowiązku alimentacyjnego należy brać pod uwagę także usprawiedliwione potrzeby własne zobowiązanego, zaś brak jakichkolwiek zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego wyłącza obowiązek spełnienia świadczeń alimentacyjnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *