Jeśli nadal zastanawiasz się czy warto walczyć w sądzie z bankiem z którym zawarłeś umowę o kredyt we frankach szwajcarskich to odpowiadamy, że warto, gdyż prawie na pewno również Twoja umowa zawiera niedozwolone postanowienia na podstawie których zwróciłeś bankowi więcej niż powinieneś, a bank z własnej woli środków tych Ci nie odda.

Ponadto, po stronie kredytobiorców opowiadają się również sądy, można powiedzieć, że linia orzecznicza w zakresie niedozwolonych postanowień umownych dotyczących zasad przeliczania wartości kredytu i rat kredytu jest już praktycznie ugruntowana, co jakiś czas sądy zwracają jednak uwagę również na inne, niekorzystne dla kredytobiorców zapisy umowne i kwestionują ich zasadność, w jednej umowie kredytowej bardzo często bowiem mamy do czynienia nawet z kilkoma niedozwolonymi postanowieniami umownymi.

Przykładem powyższego jest wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt: XXV C 342/17, w którym Sąd stwierdził, że zawarta umowa kredytowa jest ważną czynnością prawną, jednakże kredyt hipoteczny udzielony na podstawie tej umowy jest kredytem złotowym, a jedynie indeksowanym do waluty obcej, i co za tym idzie, postanowienia umowne w zakresie mechanizmu indeksacji oraz w zakresie podwyższonego oprocentowania są bezskuteczne i nie wiążą kredytobiorców, a zatem wysokość zobowiązania kredytobiorców wobec kredytodawcy powinna zostać obliczona z ich pominięciem.

W przedmiotowej sprawie udzielony kredytobiorcom kredyt został wypłacony w złotych polskich, jak również sama kwota kredytu została w umowie określona także w złotych polskich. Raty kredytu podlegającego spłacie zostały natomiast wyrażone w walucie obcej, a kredyt został oprocentowany w oparciu o stopę referencyjną LIBOR 3M. W ocenie Sądu zawarta umowa kredytowa była więc umową kredytu indeksowanego, lecz jednocześnie Sąd podkreślił, iż sama indeksacja jest co do zasady dopuszczalna, bezskuteczna jest natomiast tylko taka, która narusza zasadę równorzędności stron stosunków cywilnych i uniemożliwia ustalenie treści zobowiązania poddanego indeksacji.

Zobacz inne wyroki:

Kredyt we frankach – kolejny raz wygrywamy z Raiffeisen Bank Polska S.A.

Kredyt złotówkowy jak kredyt we frankach – klauzule niedozwolone w kredycie złotówkowym prawomocna wygrana sprawa o dług 155.289,48 zł

Mbank (BRE Bank S.A.) kredyt hipoteczny waloryzowany kursem GBP – bank zwraca 12.680zł

Sąd zgodził się zatem z kredytobiorcami, że postanowienia umowne dotyczące klauzul waloryzacyjnych nie zostały z nimi uzgodnione, a takie twierdzenie Sąd wywiódł między innymi z faktu, że klauzule indeksacyjne zostały zawarte w regulaminie, a więc w dokumencie, który nie podlega indywidualnym uzgodnieniom i który może zostać w każdej chwili zmieniony przez bank. Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z abuzywnymi (niedozwolonymi) postanowieniami umownymi, gdyż zawarte w umowie klauzule nie odwoływały się do ustalanego w sposób obiektywny kursu franka szwajcarskiego, do obiektywnych wskaźników, na które żadna ze stron nie miałaby wpływu, lecz w rzeczywistości to bank mógł w sposób dowolny kształtować ten kurs, według własnego uznania.

Zawarte w umowie postanowienia pozwalały bowiem bankowi jednostronnie i arbitralnie, a przy tym w wiążący dla kredytobiorców sposób, modyfikować wskaźnik na podstawie którego obliczana była wysokość zobowiązania kredytobiorcy, dowolnie mógł więc wpływać na wysokość świadczenia kredytobiorcy. O niedozwolonym charakterze postanowień umownych świadczy ponadto zdaniem Sądu fakt, że nie były one transparentne dla kredytobiorców.

Umowa nie przedstawiała bowiem w przejrzysty sposób konkretnych działań mechanizmu wymiany waluty obcej, kredytobiorcy nie mogli więc samodzielnie oszacować, w oparciu o jednoznaczne i zrozumiałe kryteria, wypływające dla nich z umowy konsekwencje ekonomiczne.

W rozstrzygnięciu omawianego wyroku Sąd po raz kolejny zatem potwierdził, w ślad za wcześniejszym orzecznictwem, iż niejasne i nieprecyzyjne klauzule indeksacyjne stanowią niedozwolone postanowienie umowne, które nie wiąże kredytobiorcę, w przedmiotowej sprawie Sąd zwrócił jednakże uwagę na jeszcze jedno postanowienie, które również zostało uznane za niedozwolone.

Otóż, w umowie zawarty został zapis na podstawie którego kredytobiorcy zobowiązani byli do uiszczania wyższego oprocentowania od kredytu do momentu dostarczenia do banku odpisu z księgi wieczystej. Sąd zgodził się również w tym względzie z kredytobiorcami, że dostarczenie do banku odpisu księgi wieczystej stanowi czynność czysto techniczną i nie powinno wpływać na długość okresu podwyższonego ryzyka związanego z brakiem zabezpieczenia.

Zdaniem Sądu taki zapis w umowie również naruszał w rażący sposób interesy kredytobiorców i był sprzeczne z dobrymi obyczajami. Wzorzec ten naruszał zasadę ekwiwalentności i proporcjonalności świadczeń, gdyż dawał bankowi uprawnienie do pobierania podwyższonego oprocentowania także po uprawomocnieniu się wpisu hipoteki do księgi wieczystej na rzecz banku, a zatem już po ustaniu ryzyka związanego z brakiem zabezpieczenia kredytu hipotecznego.

Zasadą jest, że stwierdzenie abuzywności konkretnych postanowień umownych powoduje, że postanowienia takie nie wiążą kredytobiorcy od początku, lecz strony są związane umową w pozostałym zakresie. Stwierdzenie abuzywności niektórych postanowień doprowadziło więc do tego, że kredytobiorcy w omówionej sprawie odzyskali ponad 70 000 zł, nadal więc zastanawiasz się czy warto?

Bank wypowiedział umowę kredytu, sprzedał twój dług do firmy windykacyjnej lub masz inny problem z umową o kredyt w złotówkach lub frankach – NIEZWŁOCZNIE ZGŁOŚ SIĘ DO NAS PO PORADĘ PRAWNĄ

napisz adwokat@adwokatjsosnowski.pl

lub zadzwoń tel. (22) 2951294

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *