Tagi: ADWOKAT ODSZKODOWANIA WARSZAWA / ODSZKODOWANIA KOMUNIKACYJNE / KANCELARIA ODSZKODOWANIA W WARSZAWIE

Za nami kolejny długi weekend, a przed nami wakacje, w związku z czym pojawia się coraz więcej komunikatów, zarówno w prasie jak i w telewizji, dotyczących bezpiecznej jazdy i bezpieczeństwa na drodze. Niestety, wypadki drogowe zdarzać się będą zawsze i z całą pewnością ich nie unikniemy, ani całkowicie nie wyeliminujemy, warto zatem wiedzieć jakie roszczenia można wysunąć, gdy jest się poszkodowanym w wypadku komunikacyjnym.


Odszkodowanie za szkody powstałe na skutek zdarzenia drogowego, najczęściej jest wypłacane przez ubezpieczyciela z którym została zawarta polisa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej samochodu, który daną kolizję spowodował. Poszkodowany w wypadku komunikacyjnym może ubiegać się o odszkodowanie na dwóch płaszczyznach. Pierwsza, to odszkodowanie za szkody materialne powstałe w pojeździe poszkodowanego, ubezpieczyciel jest bowiem w takim przypadku zobowiązany do naprawienia w całości szkody wyrządzonej przez podmiot za który przyjmuje odpowiedzialność. W zakresie tego roszczenia mieści się zatem nie tylko naprawa i przywrócenie do stanu poprzedniego pojazdu poszkodowanego, ale także zwrot kosztów holowania, kosztów wynajmu pojazdu zastępczego czy, w określonych przypadkach, wypłata świadczenia tytułem utraty wartości handlowej pojazdu na skutek szkody w nim powstałej. Drugim rodzajem świadczenia o które może ubiegać się poszkodowany to odszkodowanie za doznany w wypadku komunikacyjnym uszczerbek na zdrowiu. Podmiotem zobowiązanym do wypłaty odszkodowania ze wskazanego tytułu, również będzie zakład ubezpieczeń u którego polisę odpowiedzialności cywilnej posiada sprawca zdarzenia, jednakże zasady wypłaty tego świadczenia są nieco inne.

Przede wszystkim należy wskazać, iż pojęcie „odszkodowanie” jest bardzo często używane skrótowo, również przez profesjonalne podmioty jakimi są zakłady ubezpieczeń, i mieści w sobie niejako dwa rodzaje świadczeń: tradycyjne odszkodowanie oraz zadośćuczynienie.

Odszkodowanie w rozumieniu wąskim i ustawowym, polega na wyrównaniu strat majątkowych jakie zaistniały w mieniu poszkodowanego na skutek wyrządzonej mu szkody. W przypadku szkody na osobie, odszkodowanie będzie oznaczało zwrot poszkodowanemu wszelkich środków poniesionych na leczenie, np. zakup leków, środków opatrunkowych, zwrot kosztów wizyt lekarskich, a także wyrównanie kosztów poniesionych na rehabilitację. Należy pamiętać, że skuteczne ubieganie się o zwrot kosztów poniesionych na leczenie będzie możliwe tylko wówczas, gdy poszkodowany przedstawi rachunki i faktury dokumentujące wysokość poniesionych przez niego wydatków w tym zakresie, warto zatem już na początku procesu leczenia wyrobić sobie nawyk kompletowania i zachowywania wszelkich dowodów poniesionych opłat. Istotne również jest, że o odszkodowanie z tytułu poniesionych nakładów finansowych można ubiegać się tylko raz, a zatem jeżeli np. poszkodowany skutecznie uzyskał zwrot kosztów poniesionych na leczenie od ubezpieczyciela sprawcy to nie może on ponownie wystąpić z tym samym żądaniem do ubezpieczyciela z którym ma zawartą polisę ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków, gdyż niejako podwójny zwrot tych samych wydatków prowadzić będzie do bezpodstawnego wzbogacenia poszkodowanego, co jest sprzeczne z podstawową funkcją odszkodowania jaką jest rekompensata poniesionych wydatków. Odszkodowanie nigdy nie może prowadzić do zwiększenia majątku poszkodowanego i zawsze w takim wypadku będzie traktowane jako świadczenie nienależne.

Zadośćuczynienie natomiast jest świadczeniem, które stanowi kompensatę za poniesiony przez poszkodowanego ból, cierpienie i krzywdę, w związku z doznanym urazem, pogorszeniem jego stanu zdrowia i procesem powrotu do pełnej sprawności. Zadośćuczynienie jest zatem świadczeniem bardzo uznaniowym, ciężko bowiem określić sztywne i jednolite dla wszystkich osób kryteria na podstawie, których miałoby być wypłacane wskazane świadczenie, gdyż odczuwanie bólu i powrót do zdrowia jest zjawiskiem bardzo subiektywnym i w każdym przypadku winno być ustalane w oparciu o konkretny przypadek. Pomocne w ustalaniu wysokości należnego zadośćuczynienia może okazać się natomiast orzecznictwo sądowe, które na przestrzeni lat wypracowało pewne wskazówki, które należy brać pod uwagę określając sumę zadośćuczynienia. Do najczęściej powtarzających się czynników współkształtujących wysokość zadośćuczynienia należą: stopień trwałego uszczerbku na zdrowiu poszkodowanego przejawiający się w kalectwie, oszpeceniu, ograniczeniach ruchowych, ograniczeniach wykonywania czynności życia codziennego, długotrwałość choroby, cierpień, leczenia, rehabilitacji, bolesność zabiegów, dokonywane operacje, leczenie sanatoryjne, okres dochodzenia do względnej sprawności, przywrócenie prawidłowych funkcji organizmu, wiek poszkodowanego, płeć poszkodowanego, poczucie bezradności życiowej, niekorzystne widoki i możliwości poszkodowanego w przyszłości, aktualna i zmieniająca się stopa życiowa społeczeństwa polskiego oraz sytuacja materialna społeczności na terenie zamieszkania poszkodowanego, jak również pozycja czy wykonywany przed zdarzeniem zawód. W wielu orzecznictwach sądowych pojawia się również pogląd, że charakter kompensacyjny zadośćuczynienia powoduje, że jego wysokość nie może być symboliczna, lecz powinna przedstawiać wartość ekonomicznie odczuwalną. Zadośćuczynienie winno uwzględniać również doznaną krzywdę poszkodowanego, na którą składają się cierpienia fizyczne w postaci bólu i innych dolegliwości oraz cierpienia psychiczne polegające na ujemnych uczuciach przeżywanych bądź w związku z cierpieniami fizycznymi, bądź w związku z następstwami uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, zwłaszcza trwałymi lub nieodwracalnymi. Ustalając wysokość zadośćuczynienia należy również pamiętać, iż jest ono świadczeniem jednorazowym i zarazem całościowym, które obejmuje poza wszystkimi cierpieniami doznanymi przez poszkodowanego, także te, które poszkodowany będzie odczuwał w przyszłości.

Z roszczeniem o wypłatę zarówno odszkodowania, jak i zadośćuczynienia, najlepiej wystąpić po zakończeniu procesu leczenia, gdyż podmiot zobowiązany do wypłaty wskazanych świadczeń będzie miał wówczas możliwość odniesienia się do całego procesu leczenia poszkodowanego oraz do jego stanu zdrowia po wypadku. Oczywiście, jeżeli zaistnieje taka potrzeba, poszkodowany na etapie leczenia może wystąpić do zobowiązanego do naprawienia szkody o wypłatę kwoty potrzebnej na pokrycie kosztów leczenia, wówczas później dochodzone odszkodowanie zostanie ograniczone do zwrotu kosztów, które nie znalazły pokrycia we wcześniej przekazanych środkach.

Warto również pamiętać, że w przypadku, gdy sprawca kolizji nie posiadał ubezpieczenia, bądź gdy ubezpieczyciel odmówił z jakichś względów wypłaty świadczenia, roszczenie o wypłatę odszkodowania i zadośćuczynienia można skierować bezpośrednio do osoby, która szkodę wyrządziła.

Kancelaria Adwokacka Adwokat Jacek Sosnowski pomaga osobom poszkodowanym w wypadkach komunikacyjnych – posiadamy duże doświadczenie w zakresie uzyskania odszkodowań powypadkowych oraz odszkodowań za błędy medyczne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *